Aby rozwiązać trudności ortograficzne, należy znać różnice pomiędzy zapisem wyrazu a jego wymową. Polski system ortograficzny opiera się na trzech zasadach.
1. Zasada fonetyczna - słowa trzeba pisać tak, jak je słyszymy, np. dom, dyrektor. Ta zasada nie dotyczy np. słowa pies, czytamy pjes.
2. Zasada morfologiczna - budowa słów. Wyrazy o podobnym znaczeniu tworzą rodzinę, mają różną wymowę, ale trzeba pisać je tak samo, np. chleb (chelbowy, chlebek), ławka (nie ma ławek, a nie łafek).
3. Zasada historyczna - np. ó i u, ponieważ kiedyś zamiast ó było o długie. To jest odpowiedź na wieczne skargi uczniów. No bo po co ó i u? Otóż to jest historia naszego języka i Rada Języka Polskiego chyba nigdy nie wyrazi zgody na usunięcie ó lub u.
4. Zasada umowna (konwencjonalna) weszła w życie w 1936 roku. Ustalono na przykład, że nie z czasownikami piszemy osobno.